Voor onderweg (Rudi)

Gisteren valt na morgen

Eindejaarsvraagje : wat is u het meest opgevallen in 2011? Neen, dit is geen tikfout. Even gaan zitten dus. Drie minuten rustig ademhalen, vijf seconden in en vijf seconden uit. Helpt overigens ook tegen examenkoorts. Bij uitbreiding tegen stress allerhande : midlifestress, keukenstress, gedoogstress, je verzint het maar. Bij het liedje ‘You’re a stranger to me and I’m a stranger to you’, opgeraapt tussen de humuskorsten van mijn geheugen, overloop ik het afgelopen jaar. Zijn we niet allemaal een beetje vreemdeling geworden? Allemaal, behalve de Walen dan, die waren dit al.

Het jaar 2011 was een moeilijk jaar. Zei Albert, koning bij de gratie van zijn geslacht. En van De Wever, zie gedoogstress. Maar we moeten vooruit kijken, voegde de rimpelvorst er aan toe. En hij keek diep de cameralens in. Ja, het was me het jaartje wel, het Chinese jaar van Het Konijn. Wist niet dat ze ginder konijnen hadden, hoogstens tijgerbalsem, dacht ik. Dichter bij ons, in Europa, was 2011 het jaar van de vrijwilliger. Derhalve besloten de vrijwilligers om eens in de maand vrijwillig een weekend thuis te blijven. De gevolgen waren desastreus : moeders met balorige ADHD kinderen wegens geen scouts, een contingent strijdkrachten als seingevers langs het parcours van de Ronde, hele brandweercorpsen die thuis bleven, op café dus, enfin, de rest kon u zien op uw scherm.

Ontsnapte aan deze calamiteiten : het Aalsterse carnaval, dat dit jaar in het teken stond van zijn erkenning als Werelderfgoed. Te noteren hierbij viel dat burgemeester Ilse Uyttersprot zich voor de verandering eens niet had vermomd. Iets wat ze nochtans als een van haar sterkere troeven beschouwt. Ook hadden we nog het jaar van de Fiets, het jaar van de Wegenwerken, het jaar van het Spoor, het jaar van het Zout, het jaar van Léonard en de Verrijzenis van Jezus (herhaling).

Een jaar van herdenkingen ook. Want zeg nu zelf, in herdenken zijn we goed. Denken gaat iets moeilijker, maar dit ter zake. Op 17 januari was er de tumultueuze minuut stilte in de Belgische senaat, naar aanleiding van de 50ste verjaardag van de moord op Lumumba. Geheel conform de richtlijnen van de regering in lopende zaken, liepen de banken meteen leeg. Enkel prins Laurent bleef zitten. Van ambtswege. De kernramp van Tjernobyl, 25 jaar geleden, werd eveneens herdacht. Electrabel vroeg nadien een tussenkomst in de representatiekosten. Herdenking ook van de inauguratie van Obama. Verrassend pakte hij in zijn toespraak uit met de mededeling dat enkel homo mariniers zich moesten terugtrekken uit Afghanistan.

Ook de Werelddagen namen fors in aantal toe. In maart was er de Wereldwaterdag, waar experts als Chris Peeters en Ingrid Lieten het Pajottenland vertegenwoordigden.

Naar de Wereldjongerendag in Madrid stuurde de Belgische bisschoppenconferentie een kranige afvaardiging. Verder waren er nog het Wereldstottercongres in Buenos Aires, waar Jef Vermassen een opgemerkt pleidooi hield, en de Wereldaltzheimerdag (datum en plaats vergeten).

Op de financiële markten was het opnieuw kommer en kwel in het afgelopen jaar. Het bankgeheim sneuvelde, er brak een valuta oorlog uit tussen de yen, de yuan, de dollar, het pond en de euro.

Vice-premier Reynders sprak een laatste keer de natie toe met de historische woorden ‘ik eb altijd gezegd, er is geen probleem’.

Geheel verrassend was ook dat het land een nieuwe regering kreeg. Ditmaal zonder Open VLD, die meteen het vreemdelingenbeleid op de korrel nam en uit protest met de hele fractie asiel aanvroeg in Irak.

De burger intussen, hij keek verder naar kookprogramma’s. Kijkcijfers te over inderdaad voor ‘Seks op de plank’ met Goedele Lieckens, ‘Gevarieerde sla’ (Pol Van Den Driessche), ‘Belerend koken’ (Frank Vandenbroucke), ‘Keukengeheimen (Herman De Croo) en het intussen immens populaire ‘Hoe de kool en mijn geit sparen’(Yves Leterme).

Gezien de harde bezuinigingsmaatregelen bij de Openbare Omroep werden echter ook een aantal programma’s afgevoerd. Culturele programma’s vooral, al bleken deze bij een eerste doorlichting moeilijk te vinden. Al zag Joke ze door de Schauvliege. De Zevende Dag moest het voortaan zonder journalisten doen, een idee van Yvan De Vadder zelf. Verder besliste de Raad van Bestuur om geen herhalingen meer uit te zenden van herhalingen, en het vragenuurtje in het parlement niet meer te laten becommentariëren door Linda De Win, maar te voorzien van een vooraf opgenomen lachband.

Tja, het voorbije jaar was me d’r eentje. Gelukkig dat de splitsing van Brussel Halle Vilvoorde op het nippertje werd verschoven, aldus nog een schalkse koning Albert in zijn kerstboodschap.

rudi de koker

december 2011

 

PS : Het woord van het jaar was “wevervrees” (ingezonden E. Di Rupo)

 

 

wens

gespaard van ziekte en ongemak,

voorzien van humor en relativering,

genietend van het schone der dingen,

het hart als een opendeurdag,

mag ik jullie,

goede mensen van onderweg,

alle vlokjes geluk toewensen

rudi

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s